Nowele Sienkiewicza | inne lektury | kontakt | reklama | Wersja mobilna
streszczeniaopracowaniabohaterowieżycie i twórczość autoratest   

Skawiński - dzieje głównego bohatera

Autor prezentuje głównego bohatera w momencie, gdy ma on objąć posadę latarnika na niewielkiej wyspie w pobliżu Aspinwall. Liczy wówczas siedemdziesiąt lub siedemdziesiąt kilka lat. Mimo podeszłego wieku wygląda na krzepkiego mężczyznę. „Włosy miał zupełnie białe, płeć spaloną, jak u Kreolów, ale sądząc z niebieskich oczu, nie należał do ludzi Południe. Twarz jego była przygnębiona i smutna, ale uczciwa.” Skawiński jest Polakiem. Jego przeszłość poznajemy, gdy opowiada o sobie amerykańskiemu konsulowi oraz w chwilach, gdy zamyślony obserwuje morze, stojąc na balkonie latarni.

Wyemigrował z Polski po upad... więcej

* * *


Charakterystyka Skawińskiego – „Odyseusza – emigranta”

Skawiński to czołowa postać noweli Henryka Sienkiewicza Latarnik. Autor prezentuje bohatera w momencie, gdy ma on objąć posadę latarnika na niewielkiej wyspie w pobliżu Aspinwall. Liczy wówczas siedemdziesiąt lub siedemdziesiąt kilka lat. Mimo podeszłego wieku wygląda na krzepkiego mężczyznę. „Włosy miał zupełnie białe, płeć spaloną, jak u Kreolów, ale sądząc z niebieskich oczu, nie należał do ludzi Południe. Twarz jego była przygnębiona i smutna, ale uczciwa.” Skawiński jest Polakiem. Jego przeszłość poznajemy, gdy opowiada o sobie amerykańskiemu konsulowi oraz w chwilach, gdy zamyślony obserwuje morze, ... więcej

* * *

Charakterystyka Sachema

Czołową postacią noweli Henryka Sienkiewicza „Sachem” jest młody Indianin o imieniu Czerwony Sęp. W dzieciństwie jako jedyny ocalał z masowej rzezi, której dokonali niemieccy koloniści, napadając na indiańską osadę – Chiavattę. Przygarnął go wówczas właściciel cyrku – Hon. M. Dean. Czerwony Sęp miał wtedy dziesięć lat. Był synem zabitego sachema – wodza plemienia Czarnych Wężów „i następcą jego godności.”

Gdy po piętnastu latach przybył wraz z trupą Hona M. Deana do Antylopy – dawnej Chiavatty musiał liczyć około dwudziestu pięciu lat. Właściciel cyrku – Hon. M.... więcej

* * *

Pozostali bohaterowie noweli „Sachem”

Hon. M. Dean – dyrektor cyrku. To on znalazł dziesięcioletniego Sachema i zabrał go ze sobą. Wychowywał chłopca wedle wzorców niemieckich, przekazując mu wartości i wiedzę o swym kraju. Po latach Czerwony Sęp niewiele już pamiętał ze swojej przeszłości. Podczas cyrkowej premiery, Hon. M. Dean. zręcznie wykorzystał informacje o zburzonej Chiavatcie i przeszłości Indianina. Zaaranżował emocjonujący pokaz. Była to dla niego okazja świetnego zarobku.

Mieszkańcy Antylopy – Sienkiewicz prezentuje w „Sachemie” krytyczny obraz mieszkańców Antylopy. Analizuje ich zachowania, reakcje, a następnie wyobraż... więcej

* * *

Charakterystyka Janka Muzykanta

„Przyszło to na świat wątłe, słabe.” – tak zaczyna się biograficzna opowieść o małym, wiejskim „muzyku”, głównym bohaterze noweli Henryka Sienkiewicza pt. „Janko Muzykant”. Historia Janka obejmuje dziesięć lat z jego życia, bo tylko tyle dane było mu przeżyć. Matka powiła chłopca w bólach, i ani jej, ani jemu nie przepowiadano długiego życia. Kumy zmówiły nad łóżkiem „położnicy” modlitwy i same ochrzciły dziecko, potem wezwano księdza. Niebawem matka i syn poczuli się lepiej.

Chłopak często chorował, „aż w czwartym roku okukała kukułka na wios... więcej

* * *

Charakterystyka Michasia

Jedenastoletni Michaś jest głównym bohaterem noweli Henryka Sienkiewicza pt. „Z pamiętnika poznańskiego nauczyciela.” Jego krótką biografię poznajemy w oparciu o relację pewnego pedagoga – Wawrzynkiewicza. To on, pełniąc rolę narratora, przybliża sylwetkę swojego podopiecznego, którego edukacją zajmował się od przeszło sześciu lat – początkowo jako guwerner, potem jako prywatny korepetytor.

Z wyglądu „Michaś bardzo przypominał matkę. Nieraz, gdy podnosił na mnie oczy, zdawało mi się, że patrzę na nią. Były to też same delikatne rysy, toż samo czoło z cieniem padającym od bujnych włosów,... więcej

* * *

Charakterystyka pozostałych bohaterów noweli „Z pamiętnika poznańskiego nauczyciela”

Wawrzynkiewicz – człowiek starszy, schorowany (dolegliwości płuc): „Chory sam jestem na piersi, samotny i zgryźliwy (....)”; prywatny korepetytor Michasia, narrator noweli. Kierował edukacją chłopca od ponad sześciu lat, początkowo jako guwerner, później jako nauczyciel. Pomagał podopiecznemu przygotowywać się do lekcji, odrabiał z nim prace domowe, dbał o kondycję fizyczną Michasia - zabierał go na spacery. Skrycie kochał panią Marię – matkę swojego ucznia. Z Michasiem łączyła go silna więź emocjonalna: „Zresztą, czemu miałbym ukrywać przed samym sobą; był mi drogim, bo był synem droższe... więcej

* * *

Charakterystyka Bartka Słowika

Bartek Słowik to główny bohater noweli Henryka Sienkiewicza. Narrator przedstawia go: „Bohater mój nazywał się Bartek Słowik, ale ponieważ miał zwyczaj wytrzeszczać oczy, gdy do niego mówiono, przeto sąsiedzi nazywali go Bartek Wyłupiasty”, „(...) jego przymioty umysłowe i prawdziwie homeryczna naiwność zjednały mu także przezwisko: Głupi Bartek.” W spisach niemieckich figurował jako Bartek „Mensch”, czyli człowiek, ponieważ „Niemcy lubią w imię cywilizacji przekładać barbarzyńskie słowiańskie nazwy na bardziej kulturalny język”, a Słowik brzmiało prawie jak „... więcej

* * *

Charakterystyka pozostałych bohaterów „Bartka Zwycięzcy”

Magda Słowikowa – zapobiegliwa żona Bartka. „Magda naprawdę była tyle warta, ile dziesięć gorszych od niej kobiet! Trzymała trochę krótko swego Bartka, ale przywiązana była do niego prawdziwie. (...) ” – mawiała nieraz.” Magda, podczas nieobecności Bartka, zajmowała się gospodarstwem. Nie była jednak w stanie utrzymać go na właściwym poziomie. Brakowało rąk do pracy. Gospodarstwo podupadało, a Magda zaciągała długi. Musiała zapłacić karę za męża, by wydostać go z więzienia. „Zwycięstwa” Bartka – jego udział w wojnie prusko –... więcej

* * *

Charakterystyka Zołzikiewicza

W Baraniej Głowie Zołzikiewicz pełni ważną funkcję, jest pisarzem gminnym. Świadom własnej wartości, wykorzystuje swoją przewagę w celach prywatnych.

Ten młody mężczyzna ma przystrzyżoną w szpic bródkę, podobną do koziej brody, zwykle pomaduje sobie włosy, co wabi roje much. Brzęczącym kordonem otaczają jego głowę. Pisarz zabija je, a następnie wyjmuje palcami „trupy” owadów. Często dłubie w nosie. Dłubanie działa na niego terapeutycznie – likwiduje nudę. Stroje zamawia u krawca Srula, ponieważ chce wyglądać elegancko podczas wizyt u Skorabiewskich. Pragnie zwrócić uwagę panny Jadwigi – córki d... więcej

* * *

Charakterystyka Marii Rzepowej

Maria Rzepowa to jedna z głównych bohaterek noweli pt. „Szkice węglem”. Kobieta młoda i piękna: „może dwudziestoletnia, i dziwnie urodziwa. Na głowie miała czepek zwyczajny babski, na sobie białą koszulę zaciągniętą czerwoną tasiemką. Pod tą koszulą rysowały się zdrowe, wypukłe piersi jak dwie głowy kapusty, a i cała kobieta była jak rydz, szeroka w plecach i w biodrach, smukła w stanie, gibka, słowem: łania. Ale rysy miała drobne, głowę niewielką i płeć może nawet i bladawą, tylko trochę ozłoconą promieniami słońca: oczy duże, czarne, brwi jakby napisane, mały cienki nosek i usta jak wiśnie. Śliczne ciemne ... więcej

* * *

Charakterystyka Wawrzona Rzepy

Wawrzon Rzepa jest jedną z głównych postaci noweli Sienkiewicza pt. „Szkice węglem”. „Rzepa chłopisko był rosły jak topola, tęgi: prawdziwie od topora.” Pracował przy wyrębie lasu. „Rzepa zarobek miał dobry, bo i do roboty był dobry. Jak, bywało, plunie w garść, a chwyci za topór, a machnie, a stęknie, a uderzy: t aż sosna zadrży, a wiór na pół łokcia się od niej oderwie. W ładowaniu drewna na fury także był pierwszy.” Pewien bogaty kupiec z Osłowic wręczał mu nieraz dodatkowe pieniądze za dobrze wykonaną pracę – „na wódkę”, bo Rzepa od alkoholu nie stronił. R... więcej

* * *

Pozostali bohaterowie „Szkiców węglem”

Wójt Burak

„We wsi Barania Głowa w kancelarii wójta gminy cicho było jak makiem zasiał. Wójt gminy, niemłody już włościanin, nazwiskiem Franciszek Burak, siedział przy stole i z natężoną uwagą gryzmolił coś na papierze;” Wójt był prostym, nieoświeconym chłopem i miał trudności w formułowaniu myśli. Nie potrafił poprawnie napisać urzędowego pisma, listy zwykł kończyć tak jak ksiądz kazanie: „Amen”. Burakowego syna czekała branka. Wójt obawiał się tego faktu i zamierzał wykupić chłopaka. Cena jednak była wysoka. Z pomocą przyszedł mu Zołzikiewicz, twórca sprytnego planu. Miejsce młodzia... więcej

* * *





Tagi: